Szukaj
Logowanie
Gościmy
Odwiedza nas 7 gościKolporter RSS
Start 
Modne suknie Tworzenie sukni podstawowej
Modne suknie Tworzenie sukni podstawowej | Tworzenie sukni podstawowej |
|
|
|
| Redaktor: Administrator | |
| 01.12.2008. | |
|
Wyznaczanie odcinków długości rozpoczynamy od kqta prostego, którego wierzchołek oznaczamy punktem Sy. Od punktu Sy odmierzamy odcinek Sy-^P = 19,2 cm, który wyznacza głębokość podkroju pachy odzieży. Wielkość tego odcinka może być powiększona w konstrukcji sukni luźnej z długim rękawem. Powiększenie następuje przez zastosowanie większego dodatku luz-wego, który podany jest w wymiarach szczegółowych
Następnie od punktu Sy odmierzamy odcinek do linii talii, oznaczonej symbolem T. Długość do talii wynosi 38 cm. Linię bioder w spódnicy i sukni odmierzamy od punktu T do punktu B (T-^-B = 20 cm). Długość sukni, zgodnie z zasada zdejmowania miary odmierzamy od punktu Sy do punktu D (Sy-=-D = 103 cm). Wyznaczenie linii środka tyłu rozpoczynamy od odmierzenia odcinków B~-By = 2 cm i D~-Dy=2 cm. Wyznaczone punkty łączymy prostg przedłużoną do dołu. Punkt Dy oraz punkt Ty łqczymy z punktem Sy, wyznaczając punkt Py. Przecięcie się linii środka tyłu y z liniami poziomymi wyznacza punkty, których pierwsza litera pochodzi od linii poziomej, a druga od linii pionowej (Sy, Py, Ty, By, Dy). W podobny sposób tworzone są symbole, oznaczające punkty przecięcia się odpowiednich linii z prostymi o nazwę ..c", „I" oraz „x". Od punktu Sy na linii poziomej odmierzamy szerokość szyi tyłu wynoszącą Sy-^s=6,6 cm. Podwyższenie szyi s-^sv=2 cm. Wyznaczenie szerokości tyłu rozpoczynamy na linii głębokości pachy, od linii środka tyłu, z punktu Py. Py~Pc = 16,9 cm. Wielkość odcinka składa się z wymiaru figury i dodatku luzowego, potrzebnego do swobodnego wykonywania ruchów, s.'ny został dodany w czasie wyliczania wymiarów szczegółowych (jeżeli kroimy suknię z dżerseju czy krempliny, nie stosujemy dodatku luzcwego; dodatek może natomiast ulec zwiększeniu, jeżeli będziemy konstruować suknię bardzo luźną). Od punktu Pc do punktu PI odmierzamy szerokość pachy (Pc-^PI = 11,7 cm). Szerokość pachy jest najczęściej podzielona na dwie części przez szew boczny. Ustawienie szwu może być dowolne i znajdować się bliżej lub dalej od zasadniczej szerokości tyłu lub przodu. Całkowitą szerokość pachy 11,7 cm dzielimy na 3 lub 2 części. W naszym wypadku szerokość 11,7 cm została podzielona na 2 części. Po zaokrągleniu wyniku dzielenia 5,85 cm do 5,9 cm dołączyliśmy odcinek tej długości do części tyłu, wyznaczając odcinek P<H-p1. Pozostały odcinek zostanie dołączony do przodu. Pomiędzy szerokością przodu i tyłu stosujemy dowolny odstęp, który w naszym wypadku wynosi 7 cm, wyznaczając punkt P2. Odległość od punktu P2 do PI wynosi 5,9 cm, czyli równa się połowie szerokości pachy. Od punktu PI rozpoczyna się konstrukcję przodu odzieży. Prosta prostopadła wyprowadzona z punktu PI do linii talii i bioder wyznacza punkty Tl i BI. W celu wyznaczenia łuku spadu barku odmierzamy od punktu sv w dół 0,7 cm, a od punktu ac do a 1 cm. Wyznaczone punkty łączymy prostą. Wyznaczanie odcinków przodu rozpoczynamy od wymierzenia szerokości przodu na linii podkroju pachy. PI-f-Px=21,4 cm. Prostopadła wyprowadzona z punktu Px wyznacza punkty Tx, Bx i Dx. Wysokość przodu odmierzamy od punktu Tx w górę = 42,6 cm, wyznaczając punkt Ax. Na linii głębokości pachy odległość Px-^-X=1/10 opx+0,5 cm = 9,7 cm wyznacza rozstawienie biustu. Od punktu Al do punktu A2 odmierzamy odległość równą odcinkowi Sy-^s dla kobiet o małym biuście, Sy-^--f-s—1 cm dla kobiet o wyraźnych kształtach i Sy-i-s—2 cm dla kobiet o obwodzie klatki piersiowej powyżej 100 cm. W naszym wypadku odległość ta wynosi 5,6 cm. Wysokość pachy przodu odpowiada wysokości pachy tyłu. W dalszych etapach konstruowania forma tyłu będzie modelowana, dlatego też odcinek Pl-f-H-A1 = Pc-ha-2 cm. Z punktu PI odcinkiem PI-r-Al zataczamy łuk w prawą stronę. Bardzo istotnymi wymiarami są szerokość przodu na linii talii i bioder. Odległość Tl-Mo w sukniach wynosi 1/4 ot—1 cm, a odległość Bl^-Bo równa się odcinkowi Tl-Mo+2 cm. Odległości Tx-Mo i Bx-^-Bo stanowią nadmiar tkaniny, który w sukniach dopasowanych jest likwidowany przez zaszewki. W części tylnej wyznaczamy podkrój pachy, przyjmując że odległość Pc^-c = 1/4 PcH-a. Od punktu C odmierzamy luz 1-7-1,5 cm i otrzymujemy punkt d. Brak luzu C-t-c1 ograniczyłby wykonywanie ruchów ręką. Aby wyznaczyć długość szwu barkowego przodu, należy najpierw zmierzyć długość szwu barkowego tyłu. W związku z tym, źe część barkowa przodu jest rozciągana w czasie szycia, a część tylna nad-dawana, długość linii barku przodu A2-r-Rv jest mniejsza o 1 cm od linii tyłu sv-f-rv. Miarę z odmierzoną długością szwu barkowego przodu przykładamy do punktu A2 i na łuku wyprowadzonym z punktu 110 ob + 1-5-2 cm, odliczając odstęp między rysunkami. Jak wynika z rysunku 15, obwód sukni na linii bioder należy poszerzyć o odcinek By-r-b1. Podkrój szyi przodu wyprowadzamy łukiem owalu, łącząc punkty Sv i Sx. Odległość A2-f-A3 odpowiada odcinkowi Sv-r-A. Od punktu X odmierzamy w dół po prostej 2 cm i wyznaczamy punkt x1, który wypada faktycznie na najwyższym punkcie biustu. Odległość ta zależy od pogłębienia pachy. Jeżeli wyliczoną głębokość pachy powiększymy o 3 cm, to obniżenia tego nie trzeba stosować. |
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|